diumenge, 24 de juny del 2012

Després d'un empatx d'infoxicació

  
Sembla que hi ha (in)competència 
per ocupar a vessar el primer lloc del podi dels...






Altrament (originalment) dits:







És clar que amb tants d'avantatges...









O bobo, por não se ocupar com ambições, tem tempo para ver, ouvir e tocar o mundo. O bobo é capaz de ficar sentado quase sem se mexer por duas horas. Se perguntado por que não faz alguma coisa, responde: "Estou fazendo. Estou pensando."

Ser bobo às vezes oferece um mundo de saída porque os espertos só se lembram de sair por meio da esperteza, e o bobo tem originalidade, espontaneamente lhe vem a idéia.

O bobo tem oportunidade de ver coisas que os espertos não vêem. Os espertos estão sempre tão atentos às espertezas alheias que se descontraem diante dos bobos, e estes os vêem como simples pessoas humanas. O bobo ganha utilidade e sabedoria para viver. O bobo nunca parece ter tido vez. No entanto, muitas vezes, o bobo é um Dostoievski.

Há desvantagem, obviamente. Uma boba, por exemplo, confiou na palavra de um desconhecido para a compra de um ar refrigerado de segunda mão: ele disse que o aparelho era novo, praticamente sem uso porque se mudara para a Gávea onde é fresco. Vai a boba e compra o aparelho sem vê-lo sequer. Resultado: não funciona. Chamado um técnico, a opinião deste era de que o aparelho estava tão estragado que o conserto seria caríssimo: mais valia comprar outro. Mas, em contrapartida, a vantagem de ser bobo é ter boa-fé, não desconfiar, e portanto estar tranqüilo. Enquanto o esperto não dorme à noite com medo de ser ludibriado. O esperto vence com úlcera no estômago. O bobo não percebe que venceu.

Aviso: não confundir bobos com burros. Desvantagem: pode receber uma punhalada de quem menos espera. É uma das tristezas que o bobo não prevê. César terminou dizendo a célebre frase: "Até tu, Brutus?"

Bobo não reclama. Em compensação, como exclama!

Os bobos, com todas as suas palhaçadas, devem estar todos no céu. Se Cristo tivesse sido esperto não teria morrido na cruz.

O bobo é sempre tão simpático que há espertos que se fazem passar por bobos. Ser bobo é uma criatividade e, como toda criação, é difícil. Por isso é que os espertos não conseguem passar por bobos. Os espertos ganham dos outros. Em compensação os bobos ganham a vida. Bem-aventurados os bobos porque sabem sem que ninguém desconfie. Aliás não se importam que saibam que eles sabem.

Há lugares que facilitam mais as pessoas serem bobas (não confundir bobo com burro, com tolo, com fútil). Minas Gerais, por exemplo, facilita ser bobo. Ah, quantos perdem por não nascer em Minas!

Bobo é Chagall, que põe vaca no espaço, voando por cima das casas. É quase impossível evitar excesso de amor que o bobo provoca. É que só o bobo é capaz de excesso de amor. E só o amor faz o bobo.

Clarice Lispector


divendres, 22 de juny del 2012

Caldrà parlar de la mort






Quan, de petit, va arribar la descoberta de la mort, la mare que, ai!  no en quedava pas exempta per més desesperació meva, s'atançà al llit per consolar-me i, d’entre tot el que em va poder dir, només recordo una frase:  

Però, per això, encara falta molt de temps.

De temps n'ha passat un munt, però no n'he tingut prou, i de por n'he tingut de sobres.
Ho explico per vèncer aquesta por, només una mica. No vull que parlar-ne sigui una mena de mal averany.
I no vull no parlar-ne perquè no venci (sempre) la por.

Ma; ja ho veus... O sigui que fes bondat i dona'ns més temps, molt més temps encara.

I Vós, ja sabeu qui, ja sabeu què...

Tot plegat ve a tomb perquè l'Anna Montero te raó:
 

                                Caldrà parlar de la mort.
                                de la meua petita mort,
                                que a poc a poc s'atansa
                                dins les teues pupil·les
                                com pedres d'un riu que s'asseca.
                                caldrà parlar de la meua mort
                                que et creix als ulls com un camí
                                que l'hivern esborra.
                                caldrà dir abans que el silenci
                                em foragite de les teues pupil·les.
                                caldrà dir com si les paraules
                                pogueren res contra la fosca.




                       

dimecres, 20 de juny del 2012

Amor i llibres

Quan penso en un escriptor, el primer que em ve al cap és si m'agrada o no, alguna obra concreta, un poema, qualsevol altre associació. De l'Emili Teixidor n'és l'amor a la lectura i als llibres. A ell li dec una bona part d'aquest amor, no podria dir en quin grau, és clar, però sí en un d'indubtablement determinant. Per fer el seu programa de llibres, Mil paraules, només li feia falta això; amor i llibres.